අහිමි සෙනෙහස

එගොඩ කදු මිටියාවත
"පා මුල"
දොළ පාර පසුකරන්
ඕවිට මැදින් යන විට
හමුවනා සුන්දර "කදුගිර"
සුවිසල්ය
එදා ලෙසම
නිස්කලංක ය.

ඉදහිට නිවාඩුවට
ගමට ගිය විට 
නොදරුවන් සේ
තවමත් පය පැකිලෙනා
හිත කකියවනා
ඒ ඉසව්ව,
මහ ගිරි මුදුනක පාමුල
අප්පච්චි නිදියනවා
මා කුඩාකල සිටම.

සරසවි ගිය
මතකයන් මා නුබට
කියන්නට
පෙර දින
හඳ එළියේ තනියම ආවා මතකද?

" නුබ මා
වඩාගෙන
කටු කටු ඇනෙනා කිතිකැවෙනා
සුදුමුහුනට මා තද කර පපු මැදට ගෙන
අහසේ තරු ගැන්නා පෙර දිනෙක"

අද මා
මිතුරන් හා මත්ව
සොයනවා ගම ආ විගස
ඔබ......

"මතකයන් අතර මා තනිවම
සැමට හොරහින්ම "

ඇදී යනවා සොයා
මහා ගිරි ශිඛරයක
සැතපෙන සෙනෙහසට
නිදහසේ කතාකරන්නට

දිනෙක නැගිට
"අහිමි සෙනෙහස"
දෙගොඩතලා යන දොලපර
හමුවනා නිම්නයේදී,
ලොබ නැතුවම හිමිකර ගන්නට
මා සිටිමි
මග බලා .....

තරුවක් වී මග කියනවාද
නුබේ චුටි පුතුට ...